Geboekt

Het wachten zat, dus lkkr ff de kids opzoeken in Nederland. Van 7 juni tot 21 juni. Randy(Brazil) is er dan ook 1 dag dus gezellige ontmoeting. Eten in A'dam. Verder erg druk Met bezoekjes denk ik, heb er zin in.

Verstuurd vanaf mijn iPhone

Laptop

Nog steeds wachtende op de bestelde onderdelen in de haven van Las Palmas, kan nog wel een paar weken duren. Schiet niet echt op ook al zijn we iedere dag aan het puschen.

Gisteravond kwam ik er achter dat mijn laptop niet zo veel van witte wijn houdt als wij. 11 toetsen doen het niet meer.
Shit!! Vandaag naar de shop geweest voor reparatie. Waarschijnlijk te maken met nieuw toetsenbord Nederlands, Spaans of Engels. We zien het wel.

Zoek je komende weken dus nog een hotel op las palmas???? Hier kan je tegen geringe vergoeding boeken op de Impact..


Verstuurd vanaf mijn iPhone

Verslag van 1 van de zussies

Zelf ff een beetje uitgeschreven dus mijn zus Irene gevraagd even wat te schrijven. Wij wachten nog steeds op de bestelde onderdelen.Pffffft

Mijn lieve zussie vroeg me wat te plaatsen op hun blog. Hoop dat ik de goede route heb.
Morgen kan ik de fotoboekje voor alle vier de zussen ophalen....leuk cadeautje voor Erika's verjaardag op 16 mei.

We vertrokken vanaf Eindhoven Airport op 26 April en moesten op school de koningsspelen missen. Bakken met regen onderweg naar Eindhoven, maar dat is niet slecht vertrekken richting de zon. 
Ryan air altijd op tijd tatatata...!!!!!  We kwamen aan en met je koffertje handbagage kun je zo doorlopen naar de taxi, zodat we op tijd bij de Sailorsbar werden afgezet om het Nederlandse borreluurtje (happy hour)  mee te maken.  We werden onthaald met Spaanse muziek van de vrolijke Spaanse muzikanten. en wat smaakte dat eerste biertje heerlijk;  net zoals Quido zijn gehaktballen. Heerlijk geslapen en de volgende dag lekker bakken op het Noordstrand Las Cantaras, want de verwachtingen waren niet al te best....dus elk zonmomentje meepikken toch...
Dan maar verbranne.. Zondag was een nostalgies Spaans dagje met zang en dans op het plein van Canarias en een wandeling door het park en Las Palmas. 
Verder heerlijk geshopt in de diverse winkelcentra....Primark...very cheap!
Sangria op de boulevard op Koninginnedag en verder een heerlijk vakantiegevoel. 
De tweede week zou ik hard voor school aan het werk, maar vond het beter om het vakantiegevoel nog even vast te houden. Dus lekker varen, feestjes, heechspanning en vanaf maandag jl. gewoon weer los. Goed bevallen.
Al met al was het weer op Gran Canaria niet super, maar vier stranddagen is voor mij echt wel voldoende, anders was ik echt levend verbrand. We hebben mooie, spraakzame zussendagen gehad en Ger en Quido nog super bedankt!
Jezussie, Irene

Een week die echt is omgevlogen. Voel me echt heel gelukkig met zoveel lieve zussen!!! Bedankt meiden, doen we vast weer eens. xx

Visite

Ik heb niet echt veel te vertellen, maar om iedereen toch wat op de hoogte te houden van ons wel en wee hier in Las palmas, toch maar weer even een berichtje.

Sinds 6 maart liggen we in Las Palmas. Een leuke, niet te dure haven. We vermaken ons hier prima maar daarvoor liggen we hier eigenlijk niet. De bedoeling is dat alles wat kapot is gegaan bij de cementfabriek gemaakt gaat worden, maar de mentaliteit hier in Spanje is anders als bij ons, Ook al is het land dik in crisis, ze houden de siësta aan (voor ons fiasco) en afspraken zijn er, om niet na te komen. Wel ff wennen, maar ja, alles went, toch????

Inmiddels is het volgende al gebeurd;
Een watersportbedrijf hier neemt de organisatie over en houdt contact met onze verzekering, vraagt offertes op bij verschillende bedrijven, loopt nog steeds. (reeds 7 weken)
Nederlandse expert, gevestigd in zuid Spanje is bij ons geweest, en de volgende dag 1x actie.
zeilmaker is geweest , is al 2 afspraken niet nagekomen. (beheersen!!!!!)
roestvrijstaalman gekeken, verder niets.

Ergenis, ergenis ergenis.

Heb inmiddels mijn woonplaats op facebook al veranderd in Las Palmas, want de eerste maand ben ik hier sowieso nog niet weg. Maar we houden de sjeu erin. Genieten van het leven hier en proberen ons aan te passen aan het ritme hier, wat meestal goed lukt.
Beetje fietsen, wandelen , lezen, contact met andere zeilers, schoonmaken en kleine klusjes, terrasjes, hapje eten, soms andere zeilers knippen en scheren en zo komen we de dag wel door. Wat zeg ik , de dag vliegt voorbij. Voor je het weet is het weer avond.

Kan me niet meer voorstellen dat je in een dag kan; optaan, ontbijten, werken, boodschappen doen koken, wassen, sociale contacten kan onderhouden en ook nog naar een sportclub kan gaan,
Ons ritme is nu anders!!!!

Morgen krijgen we bezoek van al mijn zussen, volle bak , maar wordt vast heel gezellig.
Vaker hebben we een zussenweekend, maar nu een week op Las Palmas is wel heel speciaal.
Ontvangst wordt tijdens de Hollandse avond in  the Sailorsbar, wat iedere vrijdagavond plaats vindt.
We zullen zien wat de toekomst brengt. :)

Manana, manana, manana!!

Een hele tijd stil geweest, maar wel hard gewerkt. 

Bekomen van de storm.

's Nachts om 21.00  uur de zee op in een heftige storm is niet echt een pretje, maar een  andere mogelijkheid was er niet. We moesten de reddingsboot volgen, omdat er in de havens geen mogelijkheden waren om aan te leggen. De cementfabriek was de enige optie. Dus maar volgen en een aantal mijl de zee op. De zee was woest en de golven hoog. De beide schroeven van de reddingsboot waren zichtbaar en de mannen zeiden na afloop dat ze niet verwacht hadden dat we het zouden redden. Hadden zelfs even gedacht de helikopter in te schakelen toen een zeer hoge breker dwars, ons even om wilde gooien. 

Zelf hadden we het niet echt door, waren druk met sturen en een beetje zicht houden in de stromende regen. Doorweekt waren we. Alles in de boot lag overal omdat we net aan het eten waren toen de mooring voor ging verplaatsen en we dwars op de golven kwamen. Achter lagen we nog prachtig vast maar moesten we losgooien en de lijnen voor doorsnijden. Binnen de kortste keer zag ik dat we onze bijboot kwijt waren, de sleepogen zaten nog aan de lijn dus waren er gewoon afgetrokken.Ik zag het wel maar zei maar niets omdat er toch niets meer te redden viel. De motor hadden we er voor de storm 's middags al afgehaald zodat we deze gelukkig nog hadden..

Bij de cementfabriek werden we door de reddingsboot aan een zeer hoge ruwe kade gelegd. Voor ons een ramp. Niet echt geschikt voor zeiljachten, maar we lagen niet meer in de hoge golven. Wel op veel stroom en hoog/laag water. Dus wel 8 lange lijnen met rubbers en alles wat we konden vinden om de lijn en te beschermen want binnen een paar uur waren ze doorgesleten door de ruwe muren. Tevens kregen de klampen aardig op hun sodemieter, omdat het schip door de stroming voor- en achteruit werd getrokken waardoor er 20 ton aan de kikkers trok. Dat houden ze niet echt en één is er helemaal afgeknapt. 

Stootwillen voor vrachtschepen, ongeveer 5 grote autobanden dik, hebben lekker tegen de waterlijn en onderwaterschip liggen te rammen en zal straks hersteld moeten worden.

Na 3 dagen daar gelegen te hebben , (de reddingsboot is daar ook maar blijven liggen ivm de harde wind) konden we eindelijk weg. Het schip zag er echt niet meer uit. Een grote cementboot. Alles was vies en het aan het RVS was niets glimmends meer. Rampzalig!!!! 

Maar we blijven optimistisch. Verzekering bellen en op naar Las Palmas. Daar kan alles schoongemaakt en gerepareerd worden.

Prachtig zeiltochtje van zo'n 10 uur, zonnetje erbij en in de haven van Las Palmas eerst maar de slang er op.

Alles maar dan ook alles zat onder het cement. Het dek, het roestvrijstaal, de stagen de mast en wat niet.

 5 dagen met drie man sterk schoonmaken met water, polijsten en poetsen en dat was nog maar het begin.

Het schip is weer schoon voor zover we er bij konden (stahoogte). Polyester glimt weer en we hebben weer een nieuwe bijboot kunnen kopen van een vaste ligger in de haven. Een met een polyester bodem, helemaal blij!! Vaart fantastisch en is van hypalon, zodat de zon het niet kan opvreten.

We liggen nu 2 weken in Las Palmas, een grote stad waar we ons best een aantal weken kunnen vermaken, maar echt de bedoeling is dat niet. Het weer is prima, ook al is het iets koeler en wat vaker bewolkt dan in Anfi del Mar. We leren veel mensen kennen die hier voor langere tijd liggen en Nederlanders waar we iedere vrijdag een happy hour mee hebben om elkaar te leren kennen.

We wachten nog steeds op de offertes voor de reparaties. We willen de kant op om ook het onderwaterschip te kunnen inspecteren.maar in Spanje gaat het anders als in Nederland... manana, manana.

Dus gewoon geduldig blijven en toch een beetje druk zetten???? Hoop dat het helpt.

Intussen genieten we lekker van het klussen, fietsen, winkelen, borrelen, eten, lezen, spelletjes. internet en wat al niet meer. Komende weken liggen we hier dus nog wel!

MANANA, MANANA!!

Voor nu  hasta la vista !

visite en weer STORM!!!!

Na een rustig maandje kwam het volgende bezoek.

 Mijn zoon Randy uit Brazilië was voor 2 weken in Nederland en wilde in die tijd ons ook bezoeken op Gran Canaria. Had dus een ticket geboekt voor 4 dagen omdat hij niet zoveel tijd had. 5 februari kwam hij aan op Las Palmas oom 11.20.
Ik met de bus hem natuurlijk ophalen. Heerlijk... weer ff je zoon in de armen kunnen sluiten. Daar op zoek naar een autootje. Beetje shoppen op het vliegveld en al snel 100 euro verdiend. zoveel verschil in autoverhuur.
Aangekomen in Anfi del Mar was het weer een van de mindere dagen. Veel wind, dikke swell en dwars op de golven. Resultaat... Randy zo ziek als een hond en had absoluut geen zin in de speciaal voor hem gekookte maaltijd. Dus maar ff de wal op ... ff bijkomen. Wilde al een appartement op de wal huren. Toch mee teruggegaan en nog maar wat gegeten en snel slapen. Dat lukte prima gelukkig. Als je ligt heb je er minder last van.
De volgende dagen waren heerlijk. Zon, terras, shoppen en ontzettend verwend door Ran met terras, etentjes en lekkere luchtjes. Een paar heerlijke dagen waarvan we echt genoten hebben. Thanks Ran.

Daarna weer een aantal heerlijke dagen met veel zon, zwemmen. Cynthia, een Nederlands meisje/vrouw, die met haar boot in Las Palmas ligt, wilde even langskomen omdat ze behoefte aan warmte en zon had en een nieuwe Iphone in Puerto Rico wilde kopen en of ik mee wilde. Wij met de taxi daarheen maar waren al snel weer terug. Een neppert...die wil je toch niet!!! Dus toen op de boot maar lekker verder genieten van het stralende weer. Cynthia is nog een dagje langer gebleven en daarna weer terug naar Las Palmas.

Wat fraude betreft kan ik over meepraten. Kreeg mail en sms van ISC , de credit card maatschappij, een bericht dat er een verdachte uitgave was geweest en waarschijnlijk fraude gepleegd was. Was 1046 dollar afgeschreven naar een Turkse vliegmaatschappij (hoop een enkele reis). Ik meteen bellen en gelukkig konden ze snel een nieuwe CC voor me regelen en kostte me het geen geld.

Op 17 februari weer bezoek. Mijn zusje Erika met Marco en de kids; Jesse en Sofie. Om 18.30 uur kwamen ze aan, geweldig. Meteen zwemmen, kids vol van de swell, maar er stond helemaal niets. Marco is tijdens het zwemmen waarschijnlijk gebeten door een kwal of Portugees oorlogsschip. Hij had allemaal blaren op zijn borst over een lengte van 40 cm. 's Avonds zo ziek als een hond en meerdere keren overgeven. De volgende dag weer wat beter (tenminste dat zei hij????) en weer op pad. Dorpjes verkennen, terrasje pakken, veel zwemmen en snorkelen en wandelen en naar de dierentuin in de bergen geweest. Marco was weg van roofvogels. Ze kwamen zelfs op zijn hoofd zitten. De laatste dag al weer aangebroken.
Ze hadden een auto gehuurd waarbij je vooraf al een volle tank moest betalen en deze leeg weer kon inleveren en de tank zat nog voor 3/4 vol. Da's zonde. Dus wij voor de buitenboordmotor proberen die benzine eruit te krijgen. Eerst met een stuk tuinslang en maar zuigen. Bah !!! Tot 3x toe mijn mond vol benzine... toen gaf ik het op. Op de boot hebben we nog een hevelpompje, misschien lukt dat?? Marco proberen en duwde het ijzeren geval in de tank en er nooit meer uit kunnen krijgen dus!!
Nu zit het laatste stukje in de tank. Floep..weg dus, alleen nog een stuk slang over. Truc mislukt.
Dan maar even naar de benzinepomp. Eind van de dag weer vliegen naar het ijskoude Nederland na een heerlijke en vreselijk gezellige week.

27 februari weer bezoek, nu mijn zwager die een tijdje blijft. Omdat we de motor een grote beurt wilden geven zijn we, voordat hij kwam, naar Arguineguin geweest en is alles daar meteen gebeurd. Ook de koelkast die was uitgevallen is daar gerepareerd.

Vrijdag (1 maart) is de Mobilae vertrokken naar Fuerteventura, Zij moeten op 4 april vliegen naar Nederland en gaan dus wat meer die kant op om het goede weer af te wachten voor de oversteek. Raar hoor, na zoveel maanden met elkaar te zijn opgetrokken nu afscheid te moeten nemen. Ben ik niet zo goed in.

Wij weer naar Arguineguin omdat ze nog iets vergeten waren bij de grote beurt wat wel noodzakelijk was en de koelkast die weer niets deed, dus weer een andere thermostaat. Het lijkt nu meer op een vrieskast. De accu's zijn hier niet echt blij mee. De reparateur is daarna nog een keer geweest, ook nog in Anfi op de boot, hier hebben we hem helaas ziek van af moeten brengen. Was het geschommel binnen in het schip niet echt gewend. Maar snel wat extra fooi gegeven. Toch is het nu nog niet goed en zullen we hem weer moeten bellen, pffffft.

 2 maart; er wordt zondag storm vanuit het ZW voorspeld en wij liggen in het zuiden van Gran Canaria. Alles golven/swell zal daar naar binnenlopen en er wordt tot 50 knopen voorspeld. Hier wordt je niet vrolijk van. Omdat het rode kruis al met boten langs kwam om te waarschuwen, wij alle havens in de buurt bellen, maar er was geen plaats en zeker niet voor een 50 voeter (dit is 15 meter).
Toen kregen we het aanbod om naast een andere boot, die ook bleef liggen (een beetje in de luwte van de golfbreaker) gebruik te maken van zijn mooring. Het waren betonblokken van 3000 kg. De achterkant van het schip zat vast aan een mooring in de rotsen. Wij allang blij want met de kop in de golven is het niet een probleem, als je maar niet gaat rollen. Dus zaterdagavond aan de mooring./ lag prima, geen last van de swell. Supernacht van wel 10 urern gehad. De volgende dag kwam de eigenaar van de mooring alles nog controleren, duiken en extra lijnen voor en achter zette, We waren er klaar voor.

Om 18.00 uur begon de wind wat door te zetten en de golven werden al wat hoger, maar ...okee. Het schip en wij hielden ons goed. Terwijl we het eten op bijna op hadden begonnen we wel erg te schommelen.
Hoe kan dat nu?? We liggen toch met de kop op de swell??? Inmiddels waren we aardig naar de rotsen geswelld en lagen weer dwars. De mooring werd door de hoge golven gewoon opgetild en verplaats. 3000 kg. Achter zaten we nog mooi vast met 2 dikke lijn aan de rotsen maar de clamp (kikker) werd het dek uit getrokken en was in 3 stukken gebroken.
Actie........!!!!. Anker, wat ik in eerste instantie had uitgegooid, toen we langzaam naar de rotsen dreven opgehaald. Daarna met pijn en moeite alle lijnen verwijderen en wat niet lukte maar doorgesneden. Daarna batsen tegen 5 tot 6 meter hoge golven in met striemende regen!!! Wat een water over het schip en over ons heen. Doorweekt tot op de laatste draad. Aanleggen in de haven van Anfi was geen optie, veel te veel swell en geen ruimte.
Arguineguin wilden we eigenlijk binnenvaren, maar de reddingsboot kwam ons vergezellen en wilde ons naar de cementfabriek 4 mijl verderop hebben. en begeleidde ons hier keurig heen. Maar wat een zee... recht op de kop of dwars.Nog erger als van Marokko naar Lanzarote. Hier wordt je niet vrolijk van. Maar al met al lagen we rond 2 uur dan aan de kade van de cementfabriek, Niet echt een lekker plekje want je wordt alle kanten op gegooid door de stroming van hoog/laag water en wind natuurlijk. Een warme douche, wijntje en na het maken van het blog maar lekker slapen, daar heb ik nu wel zin in. .



 Morgen de schade maar eens bekijken; in ieder geval ons bootje verloren. Totaal afgebroken. Heb de sleepringen nog aan mijn sleeplijn. Verschillende lijnen weg, mooring en hier aan de kade knappen ze door de scherpe randen van de kade.

Overwinteren

Weer terug op ons oude plekje, Anfi del Mar op Gran Canaria, waar we de 2 schildpadden bijna iedere dag langs zien zwemmen.

Een mooi ankerbaaitje voor de helft afgeschermd door de vele strandjes en appartementen. Omdat de wind hier bijna altijd noord-oost is lig je hier meestal goed en omdat het het zuiden van het eiland is, altijd mooi weer. Het beste van alle Canarische eilanden. Heb al 3 maanden geen regen meer gezien, wel iedere dag de zon.

Inmiddels zijn we hier zo bekend dat we eigenlijk gewoon aan het overwinteren zijn. Opstaan met de zon in de kuip, ontbijtje, koffie, boodschappen, water halen bij de jachthaven(waar we met de grote boot niet in kunnen/mogen),zwemmen en natuurlijk de boot onderwater krabben, want de aangroei van planten liegt er niet om. Verder is er altijd wat te klussen aan een boot en zo gaat de ene dag over in de andere.

Regelmatig hebben we leuke contacten met andere ankeraars in de baai en ontstaat er een gezellig sfeertje. We zeilen wat of nodigen elkaar uit voor een van specialiteiten van de kok, dan weer bij de een en dan eens bij de ander. Of luisteren of maken muziek zoals laatst bijv. op de Mobilae (catamaran). Gitaarspel en zang door Quido, Johannes (Duitser) en Estrela (Spaanse) en de rest natuurlijk als koor!!!. Super gezellig. Of borrelen op de Twins, een grote Nederlandse catamaran, die iedere winter hier in de omgeving chartert. We vervelen ons geen moment en kunnen de geniet-momenten goed vasthouden. Voel me dan ook echt bevoorrecht.

In maart is het de bedoeling dat we gaan oversteken naar Portugal, een oversteek van een kleine week, zo'n 600 mijl. We willen niet meer via Marokko, omdat we toch de laatste tijd meerdere nare berichten hebben gehad over de Marokkaanse kust. Onder andere door de vaak hoge swell die er kan staan en er zijn de laatste weken al meerdere boten vergaan, met alle gevolgen van dien. Medevertrekkers hebben daar een week moeten wachten om verder te kunnen gaan. Ze mochten er niet uit en kennissen van onze medereizigers zijn 2 weken geleden voor de kust van Rabat vergaan. (http://www.yacht.de/panorama/news/deutscher-skipper-ums-leben-gekommen/a77451.html) Nare berichten die je toch wel even aan het denken zetten. Maar hier komende weken eerst nog allemaal leuke bezoekjes. Eerst komt Randy, mijn zoon uit Brazilië, hier voor 4 dagen. Hij is voor 2 weken naar Nederland (en Canaries) In de voorjaarsvakantie komt mijn zusje met vriend en kids. Dus helemaal leuk om ze deze mooie omgeving te laten zien.

Vannacht waren we wakker geworden door een harde vlagerige wind. Alle ankeraars waren om 03,00 uur aan dek, want de wind loeide om de boten heen en we gierden van links naar rechts. Dicht op andere boten en ankerwacht was wel even nodig. Dat is dan weer even wat minder maar hoort erbij. De wind was hard en erg warm. Volgens de kenners komt er een Calima aan. (dat is een harde wind die veel Sahara-zand meebrengt). De mannen zijn overdag aan aan boord gebleven en de dames langs de kust naar Arguineguin gelopen en terug. Onderweg nog even gezwommen en de dag afgesloten met een koud biertje. Wat een leven. :)

We zullen zien wat de toekomst ons brengt.